Art-O-Pedia 20e eeuw

Léger, Fernand

Page history last edited by tanita 1 yr ago

Inhoudstafel

Inhoudstafel
Biografie
Werken
Bibliografie
1. Internet
2. Boeken

Biografie

Het leven van Fernand Léger

Geboorte

Jules Fernand Henri was zijn volledige naam, maar iedereen noemt hem Fernand Léger. Hij was de zoon van een veeboer Henri- Armand Léger en Marie-Adèle Daunou. Hij werd geboren op 4 februari 1881 in Argentan te Frankrijk. Zijn vader stierf toen Fernand 4 jaar jong was.

Tienerjaren

Op zestienjarige leeftijd ging hij bij een architect in de leer in Caen. Hij vertrok naar Parijs rond 1900 en werkte daar ook eventjes bij een architect. In 1902- 1903 volbracht hij zijn militaire dienst.

Fernand had eerst geprobeerd een toelating te krijgen in de École des Beaux- Arts, maar kreeg deze niet. Daarna ging hij lessen volgen aan de Ecole des Arts Décoratifs.

Hij was geboeid door de industriële technologie en door de dynamische vormen van machines en constructies. Wegens financiële redenen moest hij deze hogeschool voor toegepaste kunst verlaten. Dan ging hij naar de Académie Julian waar hij André Mare ontmoette. André en Fernand hadden samen een atelier in de Rue Saint Placide opgericht en een tijdje later in de Avenue du Maine. Wegens zijn gezondheid ging Ferand Léger in de winter van 1905- 1906 naar Corsica. Daar schilderde hij " Corsicaans plaatsje bij zonsondergang" .

Nieuwe vrienden

Door de ontmoeting met Robert Delaunay in 1907 raakte Fernand bevriend met Alexandre Archipenko, Chaïm Soutine, Amédeo Modigliani en Marc Chagall. Fernand ontmoette Albert Gleizes en stelde zijn werken op de Salon des Indépendants tentoon in 1910. Zoals Delaunay hield hij meer van open stedelijke ruimtes. Hij schilderde geen stille levens, maar cityscapes of stadsgezichten. Hij speelde met het licht op de gespikkelde daken en de rook uit de schoorstenen. In zijn werk gebruikte hij veel kleuren en er was veel contrast aanwezig.

Beïnvloeidingen

Door de beïnvloeding van Cézanne, Braque en Pablo Picasso met het neo-impressionisme en het kubisme, deed hij in 1911 mee aan een tentoonstelling van de kubisten in de Salon des Indépendants. Fernand sloot zich aan bij de Puteaux- groep in het huis van Jacques Villon.

De werken van die tijd leidde de dichter Guillaume Apollinarie om Léger te verbinden met de groep die hij "the Orphic painters" noemde. Hun stijl was verbonden met het kubisme maar het onderscheidde zich met een lyrisch, zinnelijk manier van kleur.

Pas vanaf 1912 kwamen zijn schilderijen dichtbij de grenzen van de abstractie; hij was op zoek naar de absolute onafhankelijkheid van de objectieve wereld.

Hij begon zich, in 1913, meer te focussen op het contrast tussen vormen. Hij maakte een serie van werken toegewijd aan geometrie van kegels en cilinders. Het is gemaakt op een abstracte manier, de omlijning en kleur verschenen om ze van elkaar te scheiden.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij opgetrommeld door het Frans leger. In 1916 was hij slachtoffer van een aanval met gifgas en werd hij afgekeurd. Zo kon hij verder gaan schilderen in Vernon. Rond 1920 worden zijn schilderijen getypeerd door de mechanische uitbeelding van enerzijds objecten en anderzijds mensen.

Hij ontmoette Le Corbusier in 1920. Door deze architect begon Fernand aan monumentale muurschilderingen, gebrandschilderde ramen en mozaïken. Hij kwam in contact met het werk van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg. Deze werden zijn inspiratiebronnen.

Andere opdrachten

Fernand werkte ook als illustrator voor de boeken" La fin du monde" in 1919 en" Lunes en papier" in 1921. Hij maakte voor het avant-gardistische ballet "La création du monde " de decors en kostuums. Tijdens deze periode werkte hij mee aan een film L'inhumaine. Hij maakte voor deze film een futuristisch laboratorium, dit was in 1923.

Samen met Le Corbusier bezocht hij in 1935 de Verenigde Staten. Er werd een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd in New York in het Museum of Modern Art. Hij verbleef er ook tijdens de Tweede wereldoorlog. Hij gaf er les en reisde veel. Hij werd in New York bevriend met Chagall, Ozenfant, Mondriaan en Zadkine. In 1945 keerde hij terug naar Frankrijk.

Einde van zijn leven

In 1950 richtte Fernand in Biot aan de Azuurkust, een keramiekatelier op. Zijn vrouw Jeanne stierf en hij hertrouwde met Nadia Khodossevitch. Fernand kende haar van de Académie Moderne. Hij verhuisde in 1952 naar Gif-sur-Yvette.

Fernand overleed op 17 augustus 1955 in zijn huis te Gif- sur- Yvette .