Art-O-Pedia 20e eeuw

 

Fabre, Jan

Page history last edited by soomeeprovoost 3 yrs ago

---

 

Inhoudstafel

  1. Inhoudstafel
  2. Biografie
    1. Algemeen
    2. Stijl
    3. Evolutie
  3. Voornaamste werken
  4. Bibliografie
    1. Links
    2. Boeken
    3. Tijdschriften

Biografie

Algemeen

Fabre Jan is geboren op 14 december 1958 in Antwerpen. Hij genoot zijn artistieke opleiding aan het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen. De voorbije vijfentwintig jaar heeft hij zich niet enkel bewezen als beeldend kunstenaar, maar ook als performancekunstenaar, theatermaker, choreograaf, operamaker en auteur. In eender welk genre dat hij bespeelt, slaagt hij er in om telkens de grenzen te verleggen.

 

Het is een feit dat Jan Fabre één van de belangrijkste beeldende kunstenaars van zijn generatie is, maar door zijn veelzijdigheid als kunstenaar is het niet makkelijk om aan te duiden waar dat belang precies ligt.

 

Hij begon met zijn eerste theaterteksten tussen 1976-1980. Hij werd bekend door zijn speciale perfomances. Hij stak bijvoorbeeld het geld van het publiek in brand en in de as tekende hij tekeningen. In 1978 maakte hij tekeningen met zijn eigen bloed in zijn perfomance'My body, my blood, my landscape'.

 

Tussen 1976 en 1980 begon hij met theaterstukken te schrijven, zijn eerste theaterstuk was:'Theater is geschreven met een K is een kater.'

 

In 1982 legde hij een fragmentatiebom onder het zitvlees van het toenmalige theaterbestel. (Theater zoals te verwachten en te voorzien). Jan Fabre houdt van de schilderkunst uit de Middeleeuwen. Memento Mori, de allegorieën en het gevecht tussen de engelen en de duivel zijn dan ook wederkerende thema's in zijn werken. Als tekenaar staat hij bekend om zijn 'Big Art'. (Tekeningen met balpen).Er staat een beeld in Oostende op het dak van het Kursaal: 'Austronaut die de zee dirigeert' met de beeltenis van Dirk Frimout.

 

Vanaf de jaren '90 speelden de kevers een belangrijke rol in zijn werken. In opdracht van koningin Paula belegde hij het plafond van de grote spiegelzaal en de luchter van het koninklijk paleis in Brussel.Hij gebruikte daarvoor anderhalfmiljoen groen-blauwglinsterende schilden van Thailands-exotische juweelkevers (scarabees). Dit werk heet 'Heaven of delight'en is een verwijzing naar de 'Tuin der lusten' van Hieronymus Bosch of 'Garden of (early) delights'(Museo Del Prado, Madrid)

 

In 1992 krijgt hij erkenning en schenkt men hem de prijs van de Vlaamse gemeenschap voor beeldende kunst.

 

In 1995 maakte Jan Fabre een choreografie voor het Nationale ballet. In dit werk komen veel tweelingen voor. Dit was zeer belangrijk voor Jan Fabre daar hij zelf een tweelingbroer heeft die overleden is.

 

Er dient op gewezen te worden dat Jan Fabre vanaf de vroege jaren tachtig in al zijn werken bezig geweest is met een onderzoek van het lichaam en dat hij dit ook radicaal heeft uitgewerkt, voor dit gegeven 'fashionable' werd.

 

Vaak terugkomende elementen in zijn werken zijn het besef aan het feit dat mensen sterfelijk zijn, allegorieën en het gevecht tussen de engelen en de duivel.

Jan Fabre zelf noemt zijn werken 'een ode aan de verbeelding van de leugenaars'.

 

Er valt noch cynisme noch ironie te bespeuren in zijn werken, maar de zoektocht naar schoonheid is de sleutel tot het oeuvre van deze kunstenaar.

 

Stijl

Het is misschien tegenstrijdig om de stijl van Jan Fabre onder het postmodernisme te plaasten want het is namelijk in strijd met de ironie en het cynisme van de postmodernen. Jan Fabre noemt zijn eigen stijl dan ook een ‘eenmansbeweging’. Hij creëert namelijk in zijn verschillende disciplines waaronder de beeldende kunst ‘een uniek universum met eigen wetten, eigen taal en eigen tekens’.

Als een mysticus gaat hij op zoek naar de schoonheid.

In de catalogus van het S.M.A.K. wordt de stijl van Jan Fabre beschreven als een creëren van een imaginaire wereld. Hij is de sprookjesschrijver van de actuele kunst in België, met een haast kinderlijke lichtheid en met de grootste openheid vertelt hij het moeilijke verhaal van deze wereld.

 

Evolutie

In zijn werk zit er een evolutie die begon in de jaren ‘80 door het bekrassen van alledaagse objecten met een bic-balpen zoals ‘Het uur blauw’(1987).

In de jaren ’90 creëerde hij tot keversculpturen waarin hij schoonheid en spiritualiteit, leven en dood vorm wilde geven. Een bijvoorbeeld is zijn ‘Vlaamse Krijger’(1996). Naar het einde van de jaren ’90 toe ging hij over tot het maken van sculpturen die visioenen weergeven van toekomstige lichamen. Tot deze laatste groep sculpturen behoren onder andere ‘de man die de wolken meet’(1998), het inpakken met ham van de majestueuze zuilen van de Gentse universiteitsaula (2000) en ‘de astronaut die de zee dirigeert’(2006).

Voornaamste werken

 

Bibliografie

 

Links

 

 

 

Boeken

 

  • HERTMANS, S., Engel van de metamorfose, Meulenhoff, Amsterdam, 2002, 122 pagina's.
  • Kunstgids 2006 Beaufort, Borgerhoff & Lamberigts, Gent, 2006, 123 pagina's.
  • De wereld van Jan Fabre, Beaux Arts Collection & Ludion Focus, Gent-Amsterdam, 2002, 47 pagina's.

 

Tijdschriften

 

  • Exclusief, België/Nederland, tweemaandelijks, nr. 147, 15 september-oktober 2006, 30ste jaar, 2600 Antwerpen, 212 pagina's.

 

Startpagina

Overzicht van de kunstenaars

Overzicht van de kunststromingen

Comments (2)

profile picture

soomeeprovoost said

at 11:05 am on Nov 5, 2006

Het leek mij nogal veel werk om in elk jaar iets over hem te zeggen (want ik denk toch dat dat je bedoeling was?), en ik heb dus voornamelijk de data laten staan die 'algemeen' zijn, een paar verwijzingen naar werken van hem heb ik ook wat ingekort, omdat die werken al besproken zijn

profile picture

carmen verhasselt said

at 10:32 pm on Nov 7, 2006

ja k :) thx

You don't have permission to comment on this page.

Printable version
 
Anonymous Create an account or Log in