Art-O-Pedia 20e eeuw

Ernst, Max

Page history last edited by Elke Proot 3 yrs ago

Inhoudstafel

Inhoudstafel
Biografie
Voornaamste werken
Bibliografie

Biografie

zelfportret Max Ernst

Jeugd en studies

Max Ernst ziet het levenslicht op 2 april 1891 in Brühl, Duitsland. In 1910 begint hij kunstgeschiedenis, filosofie en psychologie te studeren aan de universiteit in Bonn, maar wanneer hij August Macke ontmoet, is hij al snel gefascineerd door diens werk en besluit hij ook te beginnen schilderen. In 1918 stapt hij in het huwelijksbootje met Luise Straus, maar deze relatie is geen lang leven beschoren.

De fascinatie voor de expressionistische werken van o.a. Macke is echter van korte duur, want tijdens de Eerste Wereldoorlog groeit de afgunst tegenover de toenbestaande kunstvormen. Na de oorlog sluit Ernst zich dan ook, samen met vele andere bekende kunstenaars van zijn tijd, aan bij de dadaïstische groep rond Tristan Tzara: Cabaret Voltaire. Hun doel is de kunst van die tijd, waar ze gedurende de hele oorlog zo'n afschuw van hadden gekregen, zoveel mogelijk af te breken. In 1919 creëert hij zijn eerste vernieuwende schilderwerken en collages en experimenteert hij met verschillende kunstvormen.

Tegen hun eigen wil in wordt deze anti-kunst zelf een kunst genoemd, meer bepaald het dadaïsme.

In 1921 trok een groep surrealisten, die tot dan toe uitsluitend uit schrijvers had bestaan, Max Ernst aan als eerste officiële schilder. Hij was met een koffer vol dadaïstische collages naar Parijs gekomen. Met zijn levendige verbeelding werd hij waarschijnlijk de grootste surrealistische kunstenaar en aanzetter van het Surrealisme

Stijl en techniek

In 1925 wordt Ernst geïnspireerd door de 'écriture automatique', een ongecontroleerde stijl van schrijven, uitgevonden door surrealistische schrijvers.

Ernst werkt deze stijl verder uit, maar dan voor de schilderkunst. Zo vindt hij al experimenterend de zogenaamde frottage-techniek uit. Het is een nieuwe, vrij simpele techniek waarbij men door met een potlood over papier te wrijven afdrukken maakt van objecten die onder het papier geplaatst worden. Die afdrukken werkt hij vervolgens verder uit tot kunstwerken.

In 1926 werkt hij samen met Joan Miró en samen ontwikkelen ze een andere, nieuwe techniek: de grattage-techniek, een techniek waarbij (opgedroogde) verf van het doek wordt geschraapt.

In 1934 begint Ernst met beeldhouwen en die zomer brengt hij tijd door met de surrealistische kunstenaar Alberto Giacometti. Deze wekt bij Ernst de interesse in de driemensionaliteit terug op. Zijn eerste driemensionale werk was een beeld van zijn alom gekende vogel. Vaak duiken in zijn werken vogels op en zijn fascinatie voor vogels is volgens sommigen te wijten aan het feit dat tijdens zijn jeugd zijn eigen vogel stierf op de dag dat zijn zusje geboren werd. Hij steekt driedimensionaliteit in zijn werken door dagdagelijkse voorwerpen op zijn beeldhouwwerken te plakken en die vervolgens in brons te gieten. Er zijn fasen in zijn werken dat hij denkbeeldige planten, dieren of vogels creëert. Het grootst van deze samengestelde beeldhouwwerken is „Capricorne“, een beeldhouwwerk dat in beton werd gegoten en dat Ernst voor zijn huis in 1948 opricht.

In 1938 koopt de rijke kunstverzamelaarster Peggy Guggenheim een aantal werken van Max Ernst die ze tentoonstelt in haar museum in Venetië.

Verdere leven en dood

Door de inval van de nazi's moet Ernst Frankrijk ontvluchten en dat doet hij samen met Peggy Guggenheim. Als ze beiden in 1941 de Verenigde Staten bereiken, besluiten ze het jaar erop te trouwen. Helaas is ook dit huwelijk van korte duur en in 1946 probeert hij het opnieuw, dit keer met Dorothea Tanning.

Tijdens zijn verblijf in de VS schrijft hij in 1948 de verhandeling Beyond Painting en in 1950 keert hij terug naar Europa, waarna hij besluit definitief naar Parijs terug te keren.

In 1963 verhuist hij met zijn toenmalige vrouw naar Zuid-Frankrijk, waar hij zelf hun huis bouwt en het versiert met zijn schilderwerken.

In 1975 worden vele van zijn werken in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York tentoongesteld evenals in de "Galeries Nationales du Grand-Palais" in Parijs.

Ernst sterft op 1 april 1976, in de nacht van zijn 85ste verjaardag, in Parijs, Frankrijk en wordt begraven op de begraafplaats Père-Lachaise.